Skyndibitar fyrir sálina, mistök eða reynsla?
Skyndibitar fyrir sálinaMistök eða reynsla?
Mig langar að byrja þennan pistil á að minnast á einn þanka sem ég kannski gleymdi að nefna í skrifum mínum um markmiðssetningar. Það er að muna að gera ráð fyrir að endurskoða markmið sín reglulega. Lífið heldur áfram að gerast og stundum samræmast gjörðir lífsins ekki alveg markmiðunum sem við höfum sett okkur. Þá þurfum við að vera tilbúin að gefa okkur leyfi til að endurskoða eða breyta markmiðinu sem við settum okkur. Ég kom svolítið inná orðið reynslu í síðasta pistli og langar mig að halda áfram að skrifa út frá þeim punkti. Hvert skref sem ég hef tekið í lífinu hingað til, hvort sem það er gott eða slæmt, hefur leitt mig til þess staðar sem ég er á í dag. Við misstígum okkur öll á lífsleiðinni, sumir myndu kalla það mistök en ég kýs orðið að kalla það reynslu. Þegar við gerum ?mistök? þá lærum við venjulegast eitthvað af því sem gerðist og setjum það í reynslubankann. Þegar kemur aftur að svipuðum aðstæðum þá hugsum við okkur oftast 2x um áður en við framkvæmum. Jafnframt eins og ég kom inná hér á undan þá hafa þessi fyrri ?mistök? gert okkur að þeim manneskjum sem við erum í dag. Ég myndi því segja að stærstu mistökin sem við myndum gera væru að lifa í ótta við að gera mistök. Það er gott ef maður kemst að því að hafa tekið rétta ákvörðun en ef ákvörðunin var röng verðum við að gera leiðréttingar og beina hlutunum í réttan farveg af hugrekki? (úr bókinni Eitt augnablik). Þar stendur einnig; ?Vinur minn spurði mig nýlega hvort ég myndi breyta einhverju ef ég mætti lifa lífi mínu upp á nýtt. Af hverju ætti ég að vilja breyta einhverju? svaraði ég að bragði. Vinur minn og ég vissum báðir að sumar ákvarðanir sem ég hef tekið í lífinu voru rangar og að oft hafði það reynst mér erfitt að fá afleiðingarnar í hausinn. Til þess að vaxa, taka framförum og geta tekist á við áskoranir dagsins í dag þarf ég að læra að hlaupa hindrunar-hlaup. Það er ekki svo að ég geti stokkið yfir hverja hindrun með góðum árangri í fyrstu tilraun. Stundum þarf ég nokkrar tilraunir til að komast yfir hindrunina. Ég finn til þegar ég lendi á sköflungnum en vonandi mun ég læra að stökkva rétt í næsta skipti?. Þetta er nákvæmlega það sem ég á við þegar ég kýs að kalla hlutina reynslu frekar en mistök. Líf okkar er fullt af hindrunum sem við þurfum að horfast í augu við og læra að yfirstíga. Þetta krefst að sjálfsögðu stundum gífurlegrar þolinmæði en á endanum þá hefur maður vonandi lært eitthvað sem kemur til með að nýtast í framtíðinni. Úr sumum hörmulegum aðstæðum lærum við eitthvað sem hefur afgerandi áhrif á restina af lífi okkar. Ég lærði til dæmis hversu dýrmætur tíminn er og hversu mikilvægt það er að sóa ekki einni sekúndu þegar ég missti kæran vin minn fyrir rúmu ári síðan. Allt sem við höfum er augnablikið og því er mikilvægt að nýta sér það. Að lokum langar mig að þú, kæri lesandi, spyrjir sjálfan þig: ?Hvað er mikilvægast í lífi þínu? Ef þú hefur það alltaf hugfast þá muntu komast að því að flest annað leysist að sjálfu sér (úr bókinni Friðargjöf). Mér fannst þetta frábær pæling. Ef maður einbeitir sér að því þá verða þessi litlu smáatriði að engu og maður heldur áfram að lifa lífinu með það að leiðarljósi að njóta hvers augnabliks með þeim sem eru manni mikilvægastir. Stórfenglegt! :)
Kristín Ósk Óskarsdóttirkristino@vestmannaeyjar.is
Mig langar að byrja þennan pistil á að minnast á einn þanka sem ég kannski gleymdi að nefna í skrifum mínum um markmiðssetningar. Það er að muna að gera ráð fyrir að endurskoða markmið sín reglulega. Lífið heldur áfram að gerast og stundum samræmast gjörðir lífsins ekki alveg markmiðunum sem við höfum sett okkur. Þá þurfum við að vera tilbúin að gefa okkur leyfi til að endurskoða eða breyta markmiðinu sem við settum okkur. Ég kom svolítið inná orðið reynslu í síðasta pistli og langar mig að halda áfram að skrifa út frá þeim punkti. Hvert skref sem ég hef tekið í lífinu hingað til, hvort sem það er gott eða slæmt, hefur leitt mig til þess staðar sem ég er á í dag. Við misstígum okkur öll á lífsleiðinni, sumir myndu kalla það mistök en ég kýs orðið að kalla það reynslu. Þegar við gerum ?mistök? þá lærum við venjulegast eitthvað af því sem gerðist og setjum það í reynslubankann. Þegar kemur aftur að svipuðum aðstæðum þá hugsum við okkur oftast 2x um áður en við framkvæmum. Jafnframt eins og ég kom inná hér á undan þá hafa þessi fyrri ?mistök? gert okkur að þeim manneskjum sem við erum í dag. Ég myndi því segja að stærstu mistökin sem við myndum gera væru að lifa í ótta við að gera mistök. Það er gott ef maður kemst að því að hafa tekið rétta ákvörðun en ef ákvörðunin var röng verðum við að gera leiðréttingar og beina hlutunum í réttan farveg af hugrekki? (úr bókinni Eitt augnablik). Þar stendur einnig; ?Vinur minn spurði mig nýlega hvort ég myndi breyta einhverju ef ég mætti lifa lífi mínu upp á nýtt. Af hverju ætti ég að vilja breyta einhverju? svaraði ég að bragði. Vinur minn og ég vissum báðir að sumar ákvarðanir sem ég hef tekið í lífinu voru rangar og að oft hafði það reynst mér erfitt að fá afleiðingarnar í hausinn. Til þess að vaxa, taka framförum og geta tekist á við áskoranir dagsins í dag þarf ég að læra að hlaupa hindrunar-hlaup. Það er ekki svo að ég geti stokkið yfir hverja hindrun með góðum árangri í fyrstu tilraun. Stundum þarf ég nokkrar tilraunir til að komast yfir hindrunina. Ég finn til þegar ég lendi á sköflungnum en vonandi mun ég læra að stökkva rétt í næsta skipti?. Þetta er nákvæmlega það sem ég á við þegar ég kýs að kalla hlutina reynslu frekar en mistök. Líf okkar er fullt af hindrunum sem við þurfum að horfast í augu við og læra að yfirstíga. Þetta krefst að sjálfsögðu stundum gífurlegrar þolinmæði en á endanum þá hefur maður vonandi lært eitthvað sem kemur til með að nýtast í framtíðinni. Úr sumum hörmulegum aðstæðum lærum við eitthvað sem hefur afgerandi áhrif á restina af lífi okkar. Ég lærði til dæmis hversu dýrmætur tíminn er og hversu mikilvægt það er að sóa ekki einni sekúndu þegar ég missti kæran vin minn fyrir rúmu ári síðan. Allt sem við höfum er augnablikið og því er mikilvægt að nýta sér það. Að lokum langar mig að þú, kæri lesandi, spyrjir sjálfan þig: ?Hvað er mikilvægast í lífi þínu? Ef þú hefur það alltaf hugfast þá muntu komast að því að flest annað leysist að sjálfu sér (úr bókinni Friðargjöf). Mér fannst þetta frábær pæling. Ef maður einbeitir sér að því þá verða þessi litlu smáatriði að engu og maður heldur áfram að lifa lífinu með það að leiðarljósi að njóta hvers augnabliks með þeim sem eru manni mikilvægastir. Stórfenglegt! :)
Kristín Ósk Óskarsdóttirkristino@vestmannaeyjar.is
