Augnablikið!
Færa má rök fyrir því að AUGNABLIKIÐ sé það eina sem skiptir máli. Við fáum ekki breytt fortíðinni og framtíðin er einvörðungu hugarburður, væntingar, von um betri tíð. Ef núið er þar sem framtíð og fortíð mætast hljótum við alltaf að vera á tímamótum. Það er uppörvandi og mikilvæg áskorun. En hvernig bregðumst við við á tímamótum og hvað hefur nýtt upphaf í för með sér? Hvernig verjum við deginum?
Það er krefjandi að spyrja sjálfan sig að kveldi dags: Hef ég gengið til góðs? Nýtti ég daginn til fullnustu? Lærði ég eitthvað nýtt? Hversu marga gladdi ég? Særði ég einhverja? Hrósaði ég einhverjum? Erum við meðvituð um að hver athöfn okkar, hvert orð getur leitt til einhvers sérstakt í lífi okkar, hrundið af stað atburðarás? Og jafnvel ýtt við einhverjum öðrum.
Margir fara út í hvern einasta dag með það að markmiði að ná hámarksárangri í öllu sem þeir taka sér fyrir hendur og hafa tamið sér það að hugsa margfalt stærra og meira en næsti maður. Það er spennandi að gera slíka tilraun á sér, bæta sig í hverju skrefi, öllum mannlegum samskiptum. Slíkt er ögrandi og krefst 100% einbeitingar í öllum athöfnum, litlum sem smáum. Það segja þeir sem til þekkja að árangurinn láti ekki á sér standa. Að sama skapi hafi þeir ekki áhuga á að hverfa aftur til meðalmennskunnar.
Ef við erum metnaðargjörn skiptir gríðarlega miklu máli hverja við umgöngumst dags daglega. Því er haldið fram að við verðum meðaltalið af þeim sem við umgöngumst. Orð að sönnu? Og að laun okkar séu meðaltalið af launum vina okkar.
Við eigum að forðast neikvæða og metnaðarlausa einstaklinga, hlusta á þá sem eru jákvæðir og vera sem oftast í návist þeirra sem eru ,,heilagir? ef svo má að orði komast. Jákvætt, glaðvært og metnaðargjarnt fólk hvetur okkur til dáða, lyftir okkur upp í hæstu hæðir. Ef við erum meðvituð um að augnablikið er í raun eilíft munum við vanda okkur að lifa lífinu.
Þorgrímur Þráinsson
Það er krefjandi að spyrja sjálfan sig að kveldi dags: Hef ég gengið til góðs? Nýtti ég daginn til fullnustu? Lærði ég eitthvað nýtt? Hversu marga gladdi ég? Særði ég einhverja? Hrósaði ég einhverjum? Erum við meðvituð um að hver athöfn okkar, hvert orð getur leitt til einhvers sérstakt í lífi okkar, hrundið af stað atburðarás? Og jafnvel ýtt við einhverjum öðrum.
Margir fara út í hvern einasta dag með það að markmiði að ná hámarksárangri í öllu sem þeir taka sér fyrir hendur og hafa tamið sér það að hugsa margfalt stærra og meira en næsti maður. Það er spennandi að gera slíka tilraun á sér, bæta sig í hverju skrefi, öllum mannlegum samskiptum. Slíkt er ögrandi og krefst 100% einbeitingar í öllum athöfnum, litlum sem smáum. Það segja þeir sem til þekkja að árangurinn láti ekki á sér standa. Að sama skapi hafi þeir ekki áhuga á að hverfa aftur til meðalmennskunnar.
Ef við erum metnaðargjörn skiptir gríðarlega miklu máli hverja við umgöngumst dags daglega. Því er haldið fram að við verðum meðaltalið af þeim sem við umgöngumst. Orð að sönnu? Og að laun okkar séu meðaltalið af launum vina okkar.
Við eigum að forðast neikvæða og metnaðarlausa einstaklinga, hlusta á þá sem eru jákvæðir og vera sem oftast í návist þeirra sem eru ,,heilagir? ef svo má að orði komast. Jákvætt, glaðvært og metnaðargjarnt fólk hvetur okkur til dáða, lyftir okkur upp í hæstu hæðir. Ef við erum meðvituð um að augnablikið er í raun eilíft munum við vanda okkur að lifa lífinu.
Þorgrímur Þráinsson
